De ontwikkeling van haartransplantatie in de afgelopen jaren.

Het begon allemaal in 1956. Een Amerikaanse dermatoloog, Dr.Örentreich, dook in medische archieven en vond een
verslag van Japanse artsen die al voor de tweede wereldoorlog experimenteerden met haartransplantatie. Vanwege de slechte toegankelijkheid van Japan in die tijd en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bleef die informatie voor het Westen verborgen. Nadat Dr. Örentreich de verslagen had gevonden besloot hij om die wetenschap in Amerika te gaan toepassen.

De eerste techniek van haartransplantatie bestond uit het verwijderen van zogenaamde skingrafts (huidgrafts)
uit dat gedeelte van het hoofd dat niet onderhevig was aan haaruitval (achter- en zijkanten). Dat verwijderen werd
met een instrument gedaan dat enigszins op een appelboortje leek. De grafts hadden een diameter van 3 tot 5 mm en bevatten gemiddeld 15 haarwortels. De gaatjes die daardoor op het achterhoofd ontstonden genazen vanzelf.Doordat die gaatjes enigszins krompen tijdens de genezing waren ze niet direct zo zichtbaar. Door het haar dat er overheen viel kon de behandeling daar worden verborgen.

De tweede techniek
Deze ontstond toen de haartransplantatie artsen ondervonden dat de littekens (witte rondjes) door de cliënten niet gewaardeerd werden.
De oplossing was om na het verwijderen van de grafts de resterende huid alsnog te verwijderen.

Donor gebied	Hechting	Na behandeling

De derde techniek was een logisch vervolg op de tweede techniek. In die resterende huid zaten nog haarwortels. Gezien de beperkingen van de hoeveelheid donorhaar was het weggooien van die resterende huid een doorn in het oog van de artsen. Als eerste ging Dr. Uebel uit Brazilië er toe over om uit die stukjes huid hele kleine grafts met de hand te verwijderen met daarin een paar haren. Om die te plaatsen maakte hij kleine sneetjes in het gebied waar de haren nodig waren.

De vierde techniek. De resultaten van Dr. Uebel waren dusdanig bemoedigend dat het niet lang duurde of Dr. Uebel wilde helemaal geen grote grafts meer gebruiken. Hij vond dat haartransplantatie met micro’s, zoals hij die heel kleine grafts noemde, veel mooier was. In de praktijk verwijderde Dr. Uebel een strip huid uit het achterhoofd die met de hand werd opgedeeld in micro’s.

Het verwijderen van een strip huid	Litteken moeilijk vindbaar na 4 maanden.	Litteken na 11 maanden moeilijk vindbaar

De huid werd weer bij elkaar gebracht en gehecht. Wat overbleef als litteken was een kleine streep op het achterhoofd waar het bovenhaar weer overheen viel.

De vijfde techniek. Om dat opdelen van de donorstrip heel secuur te doen besloten een aantal Amerikaanse artsen om microscopen te gaan gebruiken. Door het gebruik van de microscoop viel het op dat haarwortels niet als soldaten op een rijtje staan, maar in groepjes van 1-2 en 3 haren bij elkaar stonden en ook bij elkaar horden. Er zat een soort membraam om zo’n groepje heen. (Follikel unit)

Follikels met 1-2 en 3 haren	Opsnijden van de micro's bij FUT	Haarfollikels. onder de microscoop

Onderzoek leerde dat wanneer die groepjes gerespecteerd werden, dus als groepje opdelen en niet beschadigen, het resultaat veel natuurlijker maakte en ook beschadigingen door het opsnijden aanzienlijk verminderden. Deze techniek, genaamd FUT (Follikel Unit Transplant) wordt momenteel wereldwijd het meest gebruikt.

De zesde techniek. Deze techniek brengt ons weer terug naar 1956 toen Dr. Örentreich rondjes (grafts) verplaatste. Omdat er in zo’n graft gemiddeld 15 haren zaten groeide er altijd wel wat haar uit zo’n graft. Heden ten dage wordt dezelfde techniek gebruikt voor FUE (Follicel Unit Extraction). Echter, in plaats van een grote graft worden nu miniem kleine grafts verwijderd met één haar er in. Doordat de openingen in de huid nu vele malen kleiner zijn geneest het achterhoofd veel beter en zijn de littekens haast niet zichtbaar. Voor een grote haartransplantatie is deze techniek minder geschikt omdat:

• Het achterhoofd geschoren moet worden.
• Er een grotere kans is op beschadiging van de haarwortels.
• Erg arbeidsintensief, dus duurder.
• Haren één voor één lijkt dunner dan haren in groepjes van 1-2 en 3.

De FUE haartransplantatie techniek

Door bovenstaande beperkingen wordt FUE meer toegepast bij kleine behandelingen en bij (bijvoorbeeld) een wenkbrauw behandeling. Voor mensen met een lage haardichtheid in het donorgebied " in deze situatie is er teveel huid nodig" of een zeer strakke huid is deze techniek echter een goede optie.

De zevende techniek. Omdat haartransplantatie wordt uitgevoerd met het eigen, erfelijk onbelaste haar van de cliënt, en omdat het deel van het hoofd dat onderhevig aan haaruitval is groter kan zijn dan het haar dat achterblijft, er in veel gevallen een tekort aan donorhaar. Vandaar dat er steeds wordt gezocht naar een oplossing hiervoor.

Dr. Kim en Dr. Reynolds rapporteerden dat er per haar 2 groeikernen waren waar vanuit nieuwe haren konden groeien. In theorie kwam het er dus op neer dat iedere donorhaar 1 extra haar kon opleveren. De moeite waard dus om dat eens uit te zoeken. Dr. Melike Kuelahci heeft dat gedaan.

In deze klinische studie werd het onderste deel van de haarfollikel in de huid achtergelaten en de rest van de follikel op verschillende hoogten opgedeeld en verwijderd. Wat zij wilde aantonen was, dat zowel het deel dat in de huid achterbleef als het deel dat werd verwijderd een nieuwe haar ging opleveren. Door het deel dat werd verwijderd op 3 verschillende hoogten door te snijden wilde zij kijken wat het beste was.

De verschillende hoogten waren

A> 2/3 laten zitten en 1/3 verwijderen.
B> 1/2 laten zitten en 1/2 verwijderen.
C> 1/3 laten zitten en 2/3 verwijderen.

Met de FUE methode werden van 5 gezonde mannen 45 follikels per cliënt behandeld. Op deze manier ontstonden er dus 3 groepen, A, B en C.

DE RESULTATEN
Groep A: In het te behandelen gebied groeide 13% nieuwe haren en in het donorgebied hergroeide 98%.
Een winst dus van 11%.

Groep B: In het te behandelen gebied groeide 20% nieuwe haren en in het donorgebied hergroeide 76%.
Een verlies dus van 4%.

Groep C: In het te behandelen gebied groeide 33% nieuwe haren en in het donorgebied hergroeide 76%.
Een verlies dus van 1%.

CONCLUSIE
Al met al dus niet in de buurt van 200%. Ook kon worden vastgesteld dat haren die op deze wijze waren getransplanteerd dunner waren dan de haren die op de normale manier waren getransplanteerd. Daarom dus niet direct een methode die op dit moment kan worden aanbevolen.

Tenslotte is naast haartransplantatie preventie altijd aan te bevelen. Dit om verder haaruitval tegen te gaan.

Voor nog meer informatie bezoek onze haaruitval preventiepage via de start pagina.
Uw haar dikker en gezonder maken? kijk dan op onze nieuwe website www.hairpluslaser.nl

Terug naar de nieuwsberichtenlijst